Dainik Aikya - Published from Satara (Maharashtra,India) Published on,
 
मुख्य पान  >>  वचनामृत  >>  बातम्या

महापुरे झाडे जाती..
ऐक्य समूह
Wednesday, November 22, 2017 AT 11:34 AM (IST)
Tags: vc1
एका घनदाट जंगलात खळखळ वाहणार्‍या नदीच्या किनार्‍यावर एक विशाल वटवृक्ष होता व दुसर्‍या किनार्‍यावर एक वेळूचे झाड होते. ते अगदीच पातळ व लवचिक होते. वटवृक्षाला आपल्या विशालतेचा गर्व होता. तो वेळूच्या झाडाला म्हणाला, तुझे जीवन निरर्थक आहे. तुझ्या पातळपणामुळे तू कोणालाही सावली देऊ शकत नाहीत. फळे, फुले नसल्याने पशुपक्षीही तुझ्याजवळ येत नाहीत. याउलट माझी सावली, फळे, फुले यांचा सर्वांना उपयोग होतो. वेताच्या झाडाने जाणले की, वटवृक्षाला त्याच्या विशालतेचा गर्व झाला आहे पण तो गप्प बसला. काही दिवसांनी वादळ आले. घनघोर पाऊस पडू लागला. वादळाच्या वेगाने व पाण्याच्या रेट्याने वडाचे झाड उन्मळून पडले पण वेताचे झाड पाण्याच्या व वादळाच्या वेगाच्या दिशेने वाकल्यामळे जसेच्या तसे राहिले. वादळ शांत झाले. पाणी वाहून गेले पण वेताचे झाड पूर्वीप्रमाणेच उभे होते व वटवृक्षाचे नामोनिशाणही नव्हते.
कथा उपदेश : विनयाचा अंतिम विजय होतो. गर्वाचे घर खाली होते.
© Copyrights 2014 Dainik Aikya.com - All rights reserved.
of
Powered By: